Een groot deel van de mensen met autisme denken snel zwart-wit door hun eigen normen, waarden en overtuigingen. Er zit vaak niets tussen, maar je kunt je er meer bewust van worden.
Autisme en zwart-wit denken
Indien je ervan overtuigd bent dat je ergens gelijk in hebt (misschien heb je dat ook wel), is het moeilijk om van je eigen gedachten en principes af te wijken. Het standvastig en rechtlijnig denken bij mensen met autisme is iets wat veel voorkomt. Een situatie kan dan in het hoofd helemaal goed of juist helemaal fout zijn. De nuance ontbreekt dan, waardoor de rechtlijnigheid in het denken voor anderen vaak storend of zelfs rigide kan zijn. Flexibel kunnen denken en schakelen is nu eenmaal niet iets wat mensen met autisme altijd makkelijk afgaat.
Waarom komt dit zwart-wit denken vaak voor?
Een autisme brein houdt van overzichtelijkheid en controle. Door je vanuit je eigen voorstellingsvermogen een situatie op een bepaalde manier te interpreteren, geeft dat een gevoel van houvast. Zo is het, zo zal het wel gaan en zo klopt het, zijn dan gedachten die helpen om een situatie te voorspellen. Aan de ene kant is dat heel begrijpelijk, maar aan de ander kant belemmert het je om situaties of gebeurtenissen vanuit een breder perspectief te beoordelen. Helemaal als je ervan overtuigd bent dat je ergens gelijk in hebt. Probeer in elk geval open te staan voor de visies, meningen en standpunten van ander en bedenk dan of je daar een punt van logica uit kan halen.
De meest voorkomende zwart-wit kenmerken en denkfouten
Hieronder benoemen wij de meest voorkomende zwart-wit kenmerken of denkfouten die regelmatig bij mensen (met autisme) voorkomen:
Het herkennen van zwart-wit denken en je eigen denkfouten
Door het herkennen van het zwart-wit denken en eventuele onbewuste denkfouten, kan je hier meer op gaan letten. Probeer eerst te reflecteren op je eigen gedachten in diverse situaties, voordat je te snel gaat oordelen. Het slimme ‘even tot tien tellen’ kan zeker helpen, samen met de gedachte “Klopt het nu wat ik meen te zien of te ervaren of zou ik het ook anders kunnen interpreteren”? Door steeds te reflecteren op je eigen gedachten, zonder direct iets aan te nemen, leer je jezelf door andere brillen naar situaties te kijken.
Leren omdenken met maatwerk training
Herken je het zwart-wit denken ook bij jezelf en wil je dit verbeteren, kun je denken aan een assertiviteitstraining bij autisme. Hier komen bovengenoemde aspecten ook naar voren en kun je meer uit je zwart-wit denken stappen. Binnen het Autisme Centrum hebben wij diverse trainingsmodules ontwikkeld om mensen te helpen met diverse aspecten waar ze in hun dagelijks leven tegenaan lopen. Met een maatwerk training worden je probleemgebieden, valkuilen en struikelblokken benaderd, waarbij je nieuwe inzichten, kennis, bewustwording en tools krijgt om hier op een praktische manier aan te werken.
Hallo Corrie,
Leuk om weer een blog van jou te kunnen lezen op deze site.
Graag breng ik weer wat nuance aan. Als je dingen zegt zoals “Een groot deel van de mensen met autisme denken snel zwart-wit” en je benoemt het zwart-wit denken tegelijk met denkfouten, krijgt het gelijk weer zo’n negatieve lading. En voelt het gelijk weer negatief voor een deel van de mensen met autisme die enorm hun best om zich aan te passen, en daarvoor veel te vaak over hun eigen grens gaan. Ik denk als ik ‘vrouwelijk fenotype’ zeg, dat je gelijk weet wat ik bedoel.
Ik ben met iemand aan het mailen over vervulde behoeftes en we zijn al snel tot de conclusie gekomen dat ik mezelf altijd de schuld gaf bij conflicten en me enorm ging aanpassen. Ik word niet snel boos. De andere kant zit in het gebied van snel boos worden en de schuld vaak bij een ander leggen.
Door er met elkaar over te praten kunnen we beide kanten veel leren.
In je vinklijstje herken ik gelijk het uitgaan van het ergste. Ik noem mezelf ook een scenario denker. Maar door uit te gaan van het ergste, kan het in de realiteit alleen maar meevallen. En dan wordt het veel positiever dan het negatieve doemdenken.
Dus juist door niet gelijk de schuld bij een ander te leggen heb ik er meer grip op. Maar het is wel doodvermoeiend. Dus door er gemiddeld over te praten doe je juist wat we zo moeilijk vinden in de neuro-typische wereld. We zijn niet gemiddeld, autisme is juist heel veelzijdig.
Veel kenmerken zullen herkenbaar zijn, maar veel kenmerken komen juist als tegenovergestelde naar buiten. Dus bij spectrum denk ik dat er juist meer nuances zijn in de kenmerken. Maar per kenmerk wel meer of juist minder dan gemiddeld (neuro-typisch).
Groet,
Hans